Laatste weekjes
Door: nicolehaazen
Blijf op de hoogte en volg Nicole
12 Juni 2011 | Verenigde Staten, Menlo Park
Hello!
Na lang "bibberen" is het hier nu eindelijk zomer!! Het zonnetje schijnt nu krachtig en er is geen wolkje te bekennen. Maar we hebben ervoor moeten afzien (in californische begrippen). Zo reden we vorige week vrijdag terug vanuit SF naar huis van een leuk avondje stappen en de highway was gewoon een glijbaan. Je kon de verschillende rijstroken (minstens 4) niet meer van elkaar onderscheiden! Ik was blij dat ik niet hoefde te rijden en lekker op de achterbank kon hangen.
Afgelopen weekend begon het zonnetje zich steeds meer te laten zien wat heel goed uitkwam want het was de diploma-uitreikings-week van stanford..(Jaja, het hele gedoe duurt hier een week.) Vandaag was de grote afsluiter van het feest, de echte uitreiking. De dag begon in het football stadium (een grote waar de meeste voetbalclubs een moord voor zouden doen) waar de president van Mexico een toespraak hield. Ook waren er speeches van hoge piefen van Stanford zelf, zoals de president van Stanford. Ik was de hele tijd aan 't wachten op het moment dat iedereen zijn hoed de lucht in gooide, zoals in de films. Maar dit gebeurde helaas niet massaal. Sommige dappere studenten gooide hem een metertje de lucht in, maar vlogen dan snel naar de grond om hem weer op te rapen. Een paar vrienden (stagaires bij google) hadden ook een jurk met hoed gehuurd om een beetje het gevoel te krijgen dat zij ook afstudeerde. Het was wel mooi, want iedereen dacht dat ze er echt bij hoorde. Naderhand hebben we nog even het magische gras gevoeld van het football veld en hebben ons daarna aangesloten bij het buffet. Ieder departement had namelijk een afzonderlijke lunch geregeld en wij hebben ze eens allemaal afgelopen. Ik kon geen brownie of koekje meer zien na een stuk of 10 buffet's.
Komende week zal ik veel moeten schrijven aan mijn report en moet ik ook een presentatie in elkaar frutselen (ookal heb ik nog niet al mijn resultaten). Ik stel het moment van echt aan de slag gaan steeds uit, maar moet er toch eens aan geloven.
Liefs, (en tot snel!)
Nicole
Na lang "bibberen" is het hier nu eindelijk zomer!! Het zonnetje schijnt nu krachtig en er is geen wolkje te bekennen. Maar we hebben ervoor moeten afzien (in californische begrippen). Zo reden we vorige week vrijdag terug vanuit SF naar huis van een leuk avondje stappen en de highway was gewoon een glijbaan. Je kon de verschillende rijstroken (minstens 4) niet meer van elkaar onderscheiden! Ik was blij dat ik niet hoefde te rijden en lekker op de achterbank kon hangen.
Afgelopen weekend begon het zonnetje zich steeds meer te laten zien wat heel goed uitkwam want het was de diploma-uitreikings-week van stanford..(Jaja, het hele gedoe duurt hier een week.) Vandaag was de grote afsluiter van het feest, de echte uitreiking. De dag begon in het football stadium (een grote waar de meeste voetbalclubs een moord voor zouden doen) waar de president van Mexico een toespraak hield. Ook waren er speeches van hoge piefen van Stanford zelf, zoals de president van Stanford. Ik was de hele tijd aan 't wachten op het moment dat iedereen zijn hoed de lucht in gooide, zoals in de films. Maar dit gebeurde helaas niet massaal. Sommige dappere studenten gooide hem een metertje de lucht in, maar vlogen dan snel naar de grond om hem weer op te rapen. Een paar vrienden (stagaires bij google) hadden ook een jurk met hoed gehuurd om een beetje het gevoel te krijgen dat zij ook afstudeerde. Het was wel mooi, want iedereen dacht dat ze er echt bij hoorde. Naderhand hebben we nog even het magische gras gevoeld van het football veld en hebben ons daarna aangesloten bij het buffet. Ieder departement had namelijk een afzonderlijke lunch geregeld en wij hebben ze eens allemaal afgelopen. Ik kon geen brownie of koekje meer zien na een stuk of 10 buffet's.
Komende week zal ik veel moeten schrijven aan mijn report en moet ik ook een presentatie in elkaar frutselen (ookal heb ik nog niet al mijn resultaten). Ik stel het moment van echt aan de slag gaan steeds uit, maar moet er toch eens aan geloven.
Liefs, (en tot snel!)
Nicole
-
13 Juni 2011 - 08:29
Carin:
Hey Nicole,
Succes met de laatste lootjes en heel veel plezier op je roadtrip. Ik ben inmiddels weer thuis en ben de laatste puntjes op de i aan het zetten van mijn verslag. Wat een geluk dat we de kans hebben gekregen om in het buitenland stage te lopen he!
Groetjes,
Carin
-
13 Juni 2011 - 09:03
Evelyn:
Whaaa nicollebol, nu is het ook wel genoeg geweest he, ik begin je hier toch wel te missen!
Hup dat verslag in elkaar frummelen en hupppakee die auto in...... nog lekker lang genieten, veel foto´s maken, mooie zonsondergangen bekijken, amerikaanse biertjes drinken, knuffelen met mark, wandelschoenen aantrekken, picknickkleedjes uitspreiden, smikkelen van het lekkere eten en dan... Holland! Ohh, wat zul jij dat gemist hebben, die lekkere kaas op je overheerlijke boterham, ons niet al te wisselvallige klimaat met boordevol zon, de lekkere chocolade hagelslag en uhm ja al die gezellige mensen hier natuurlijk!
Geniet ervan nicole en tot snel weer, ik heb zin om je weer te zien! -
13 Juni 2011 - 10:47
Anique:
Nicoleski! Wat ziet dat er sjiek uit die ceremonie! Vooral dat hoedje..jammer dat ze dat op de TU niet invoeren;) Nu aftellen tot Mark komt he. Alvast heel veel plezier. Geniet ervan en tot snel weer in NL. Wordt tijd om weer face-to-face bij te kletsen;)
Liefs, Anique -
14 Juni 2011 - 09:02
Tessa:
Hee Nicole!
Succes met het verslag (toch maar eens beginnen dan) en als mark er is kan je hopelijk nog genoeg genieten van het lekkere weer:)
Tot september denk ik! -
22 Juni 2011 - 12:27
Lisette:
Succes met alles Haasje!
xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
